به گزارش دبیرخانه شورای گفتوگو ، محدودیتهای انرژی، بهویژهبرق و گاز، همچنان یکی از ریسکهای جدی برای بخش تولید است. در شرایطی که بنگاهها همزمان با فشار مالی، ارزی و لجستیکی روبهرو هستند، شوک انرژی میتواند بحران را چند برابر کند.
قطعی برق فقط چند ساعت توقف نیست. هر خاموشی میتواند به افت تولید، افزایش ضایعات، آسیب به تجهیزات و بالا رفتن هزینه تمامشده منجر شود. در صنایع پیوسته مانند فولاد، سیمان یا برخی خطوط شیمیایی، خاموشی حتی میتواند خسارت فنی سنگینی ایجاد کند.
مرکز بهبود کسبوکار اتاق ایران هشدار میدهد در صنایعی که توقف تولید هزینه بازگشت بسیار بالایی دارد، اختلال در تأمین انرژی یا وقفه عملیاتی صرفاً به معنای کاهش تولید نیست؛ بلکه میتواند به تخریب تجهیزات، افزایش هزینههای راهاندازی مجدد و تضعیف تابآوری بنگاهها در میانه بحران منجر شود.